Anneleen Naudts

Vroeg of laat worden we geconfronteerd met rouw en verlies. Wat voorheen vanzelfsprekend was, is dat nu niet meer, nooit meer... We worden overspoeld door verdriet en gemis, we ervaren (misschien) schuldgevoelens, spijt, soms ook boosheid of opluchting, zeker nadat iemand lang ziek is geweest en/of veel heeft geleden.

Niet enkel na het overlijden van een dierbare rouwen we. Ook na een relatiebreuk of scheiding, maar ook bij een ontslag of faillissement kunnen we gevoelens van leegte en zinloosheid ervaren. Ook mensen die ongewenst kinderloos zijn rouwen, vaak tussen 4 muren...

Maak je je zorgen, wil je graag je verdriet delen, voel je je alleen of onbegrepen, of voel je helemaal niks. Wil je weten of wat je ervaart wel 'normaal' is...

Je kunt met je verhaal en alle tegenstrijdige gevoelens bij mij terecht. Samen kijken we naar wat je nodig hebt, zoeken we naar woorden van troost, delen we herinneringen of zoeken we naar lichtpuntjes.

Zoveel soorten van verdriet,
Ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo'n pijn,
Maar het afgesneden zijn.

M. Vasalis